Kompozycja ułożona jest z małych, łamanych elementów – kijów zbieranych w okolicach Bańskiej Szczawnicy na Słowacji, w miejscowym Arboretum oraz uniwersyteckim ogrodzie botanicznym. Składa się z gałęzi wielu nietypowych odmian drzew, jak na przykład czerwony cedr japoński, sekwoja czy świerk wężowy, a także z krzewów i ich korzeni. Stanowi część większej instalacji, nad którą wciąż pracuję.
Kształt mozaiki zainspirowany jest rodzinną fotografią wykonaną na początku lat dwutysięcznych. Wybrałam to zdjęcie, bo ujęty na nim moment należy do nielicznych, w których czułam, że bycie razem z rodzicami jest czymś dobrym. Z jednej strony to próba odnalezienia źródła mocy w mikroskali – małe, intymne zwycięstwo – a z drugiej gest poddania się biegowi zmian, w których dystans między bliskimi staje się nie do pokonania.
Praca została zrealizowana podczas rezydencji artystycznej w Banská St a Nica Contemporary na Słowacji, w ramach programu Culture Moves Europe (Goethe-Institut).